Clubhistorie

De korfbalvereniging "De Lege Gean" is opgericht op 23 januari 1962. In de beginjaren werd er gekorfbald in Tersoal maar nadat het nieuwe veld in Sibrandabuorren klaar was werd er voortaan in Sibrandabuorren gespeeld. In een later stadium werd er, en zo is het nu nog, zowel op het veld als in de zaal gespeeld. Voor de zaal wordt uitgeweken naar de C-Kan Hal te Sneek. Sinds het bestaan van de vereniging heeft men "ups en downs" gekend. Gelukkig hadden de "ups" de overhand. In de zeventiger jaren heeft het eerste team in de zaal 1e klasse KNKV gespeeld, maar dat duurde maar n seizoen. In de tachtiger jaren is het beleid omgegaan. Naast het bestuur werden diverse commissies opgericht om enerzijds het bestuur te verlichten maar anderzijds om gerichter te kunnen werken. Die beslissing heeft er o.a. voor gezorgd dat er een goede organisatie staat waardoor wij de afgelopen jaren hebben kunnen oogsten. Bovendien is het een vereniging met een sterke familiebinding. Het begon allemaal zo'n 12 jaar geleden. Junioren 1 werd kampioen en mochten strijden om het kampioenschap van Friesland. Na het behalen van dit kampioenschap mochten ze in Nieuwegein aantreden voor het Nederlands kampioenschap voor afdelings junioren. Er werd een dubbeldekker gecharterd en een groot gedeelte van de leden gingen mee in de bus om hen aan te moedigen. De prestaties waren goed. De vereniging eindigde als tweede in hun poule en liepen daardoor de finale mis. Op zich een prima prestatie. Zij hadden even aan het grote geweld geproefd en waren, een ervaring rijker, zeker van plan terug te komen. Het jaar daarop gingen bijna alle spelers over naar de senioren. Er werd een nieuw junioren team gevormd. Dit team bestond voor een groot deel uit kinderen van oud korfballers, die al vanaf de kinderwagen op het veld waren geweest. Deze ploeg presteerde het om zowel op het veld als in de zaal kampioen van Friesland te worden. In de zaal vond het kampioenschap voor afdelings junioren plaats in Goes in de provincie Zeeland. Vanwege de afstand vertrokken de junioren met de begeleiding al op vrijdag. Ze overnachtten in bungalows op een RCN-camping in de buurt. De overvolle supportersbus vertrok op zaterdag in alle vroegte (5.30 uur). Alles zou deze dag perfect verlopen. De junioren gingen geschiedenis schrijven door kampioen van Nederland te worden. Bij thuiskomst om ongeveer 22.00 uur bleek het gehele dorp versierd te zijn, hetgeen het feest nog onvergetelijker maakte. Op het veld werd de finale ook gehaald maar deze werd in de verlenging verloren. Jammer maar de vereniging kon terug zien op een perfect korfbaljaar. In het daarop volgende jaar werden de genoemde juniorenploegen samengevoegd om in de senioren competitie uit te komen. Op het verzoek van de vereniging besloot het afdelingsbestuur dat dit team mocht starten in de 1e klas van de afdeling Friesland. Nu waren het de adspiranten die van zich lieten spreken. Zij werden twee jaar achter elkaar zowel op het veld als in de zaal kampioen van Friesland. Dit betekende dat ook zij mochten strijden om de Nederlandse titel. De prestaties waren afwisselend, waarbij de beste prestatie werd geleverd in de zaal in het eerste jaar. Hier verloren ze de finale met 1 doelpunt verschil. In het seizoen 1997/1998 werd een nieuwe mijlpaal bereikt. Na achtereenvolgens Granaet, Frigro, Driehoek, De Pein en drievoudig winnaar Drachten verslagen te hebben stond de vereniging voor het eerst in de Friese bekerfinale. De tegenstander was streekgenoot Marfgels uit Grouw. Het werd een prachtige wedstrijd met veel doelpunten. Marfgels werd met 22 - 17 de terechte winnaar. Bovendien werd het vlaggeschip zowel in de zaal als op het veld kampioen en promoveerde in beide gevallen naar de Overgangsklasse. Ook het tweede senioren team presteerde naar behoren. Zij werden op het veld tweede in de reserve 2e klasse, maar in de zaal werden ook zij kampioen en promoveerden naar de reserve 1e klasse. Het junioren team wilde niet voor hen onderdoen en werden ook kampioen in hun poule. In het seizoen 1998/1999 handhaafde het 1e senioren team zich zowel in de zaal als op het veld in de Overgangsklasse. Het tweede senioren team werd in de zaal verrassend kampioen in de reserve 1e klasse en promoveerde hierdoor naar de reserve Overgangsklasse. Een paar wedstrijden voor het einde werd alleen maar gedacht aan handhaven. De koplopers van dat moment wilden blijkbaar niet kampioen worden en verloren allemaal punten, dit in tegenstelling tot ons team. Zij verspeelden geen punt meer, waardoor het kampioenschap viel te verklaren. Het grootste probleem voor zo'n kleine streekvereniging is het behoud van de spelers. Door studie van de selectiespelers in de grotere plaatsen en het vinden van werk elders wordt het steeds moeilijker om zich in de top te handhaven. Na afloop van dit seizoen bedankten maar liefst 6 selectiespelers (1e en 2e senioren) om genoemde redenen. Zoiets is bijna voor geen enkele vereniging op te vangen maar zeker niet voor De Lege Gean. Het team wat overbleef aangevuld met junioren had absoluut niet de capaciteit op reserve Overgangsklasse niveau te presteren. Vandaar dat een verzoek is gedaan om het 2e senioren team in de zaal competitie te herplaatsen van de reserve Overgangsklasse naar de reserve 2e klasse en wanneer dit niet mogelijk is naar de reserve 1e klasse. Dit bleek niet mogelijk te zijn. Het gevolg is geweest dat het 2e senioren team in de zaal uit de reserve Overgangsklasse is teruggetrokken. Op het veld is wel gespeeld en wist men zich te handhaven in de reserve 2e klasse. In de zaalcompetitie van het seizoen 2001/2002 werd senioren 1 kampioen en promoveerde naar de hoofdklasse. Een absoluut hoogtepunt voor een klein clubje uit Friesland. Helaas heeft het verblijf in de hoogste klasse van Nederland maar n seizoen mogen duren en in het seizoen 2003/2004 speelde senioren 1 weer op overgangsklasse niveau.